ΔΙΑΛΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Οι πρώτες οδυνηρές διαπιστώσεις από τη λειτουργία της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (Ε.Ο.Ε.) με τη νέα διευρυμένη σύνθεσή της, μετά τις αλλαγές που επέφερε το Π.Δ. 130 του 2000, που εξεδόθη κατ’ εξουσιοδότηση του Ν. 2725/99, είναι γεγονός.

Η συμμετοχή πολιτικών προσώπων ως μελών με πλήρη δικαιώματα, στη σύνθεση της Ολυμπιακής Επιτροπής, έχει αρχίσει, ήδη, να αποσυνθέτει και να απομυθοποιεί έναν ιστορικό θεσμό του Ελληνικού και του Διεθνούς Αθλητικού Κινήματος, με σπουδαία και μακρά ιστορία, τον οποίο υπηρέτησαν μεγάλες προσωπικότητες και ο οποίος είναι ταγμένος να υπηρετεί Aξίες και Iδανικά ως γνήσιος και μόνος θεματοφύλακας Iδεών και Iδεωδών.

Η χρήση – στην ουσία κατάχρηση – της διάταξης για τη συμμετοχή δύο προσωπικοτήτων κύρους με προσφορά στον Αθλητισμό και τη διάδοση του Ολυμπιακού Πνεύματος, έφερε στη σύνθεση της Ολυμπιακής Επιτροπής -ωσάν να εξέλιπαν άλλες “προσωπικότητες”- δύο εν ενεργεία βουλευτές, πρώην Υφυπουργούς Αθλητισμού, εν ενεργεία πολιτικούς δηλαδή, οι οποίοι -μαζί με άλλους βουλευτές που μετέχουν στην Ε.Ο.Ε. ως εκπρόσωποι Αθλητικών Ομοσπονδιών, ανεξαρτήτως αποχρώσεως- μεταφέρουν εντός του Ολυμπιακού και του Αθλητικού Κινήματος τα ψηφοθηρικά τους ένστικτα, τις πελατειακές τους σχέσεις και λειτουργίες και τις πολιτικές τους επιδιώξεις, απαξιώνοντας σταδιακώς και πλήρως, Θεσμούς και Όργανα τα οποία παρέμειναν αλώβητα και ανέγγιχτα, δεκαετίες τώρα και μακριά από πάσης φύσεως μικροπολιτικούς καιροσκοπισμούς.

Τελευταίο δείγμα και απόδειξη της νέας αυτής μορφής της λειτουργίας της Ε.Ο.Ε., είναι η διαδικασία της τελευταίας Συνεδρίασης της Ολομέλειάς της, όπου για το μείζον θέμα της επιλογής της Υποψήφιας Πόλης που θα διεκδικήσει για λογαριασμό της Ελλάδος τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009, το λόγο πήραν 3 μόνο από τα 35 συνολικώς μέλη που το απαρτίζουν. Τα δύο από αυτά ήταν τα συνδεδεμένα εξ αγχιστείας μέλη της Ελληνικής Ολυμπιακής Οικογένειας, οι “προσωπικότητες κύρους” και εκπρόσωποι του Εθνικού Κοινοβουλίου (όπως και τρίτο μέλος που έλαβε το λόγο), οι οποίοι υποκατέστησαν την Ολυμπιακή Οικογένεια στις λειτουργίες της και επέβαλαν (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) τη γραμμή και την άποψή τους.

Αυτήκοοι δε μάρτυρες των διαλαμβανομένων, διαπίστωσαν με έκπληξη, ότι ένας από τους εκπροσώπους του Εθνικού Κοινοβουλίου στην Ολυμπιακή Επιτροπή, υπαγόρευε στους πρακτικογράφους της συνεδρίασης το σκεπτικό της απόφασης που “ελήφθη” επί του συζητούμενου θέματος…

Ευλόγως, λοιπόν, γεννώνται τα ερωτήματα σε κάθε αντικειμενικό παρατηρητή: Ποια η χρησιμότητα, ποιος ο ρόλος, ποια η επίδραση, ποιες οι επιρροές και ποιες οι πιέσεις που ασκούνται από την παρουσία εν ενεργεία πολιτικών στο κορυφαίο Αθλητικό Όργανο της Πατρίδος μας;

Τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, αφού τόσο γρήγορα κατόρθωσαν οι κομματικοί εκπρόσωποι να επιβλέπουν και να ποδηγετούν το Αθλητικό Κίνημα; Θα μπορούσε να αναφέρει κανείς σειρά από παραδείγματα που επιβεβαιώνουν αυτές τις εκτιμήσεις. Δε θα χρησίμευαν, όμως, στην προσπάθεια προστασίας της Ολυμπιακής Οικογένειας, αφού σκοπός αυτής της παρέμβασης είναι όχι να θίξει ή να “προσβάλει” πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά να κρούσει εγκαίρως τον κώδωνα του κινδύνου και να αφυπνίσει συνειδήσεις, προκειμένου να ληφθούν εγκαίρως εκείνα τα διορθωτικά μέτρα, που θα επιτρέψουν απερίσπαστη την Ελληνική Ολυμπιακή και Αθλητική Οικογένεια να συνεχίσει να υπηρετεί ανεπηρέαστη τις Αρχές, τις Αξίες και τα Ιδεώδη του Αθλητισμού και του Ολυμπισμού.

Οι πολιτικοί ας υπηρετήσουν την πολιτική. Και ας προσπαθήσουν -αν μπορούν- να βοηθήσουν τον Αθλητισμό από πολιτικές θέσεις, έξω από τα θεσμικά Όργανα της Αθλητικής Οικογένειας.